Category: บล๊อกของฉัน

ชีวิตของหนึ่งเสเพลเป็นอย่างไรมาดูกัน

child

ในแต่ละวันของผมนั้นไม่มีเรื่องอะไรมากมายให้เล่ามากนักเพราะวันๆ ผมก็ใช้ชีวิตปกติเหมือนคนทั่วไปและไม่ได้มีอะไรพิเศษมากเพราะตัวผมเองก็ไม่ได้รวยเลิศหรูอะไรที่จะมีอะไรพิเศษเหมือนคนรวยๆ การใช้ชีวิตของผมก็เรียบง่ายเหมือนคนทั่วไปตื่นหรือนอนก็เหมือนคนทำงานทั่วไปตื่นมาก็ไปทำงานเลิกงานก็กลับบ้านเพราะผมก็ใช้ชีวิตอย่างมนุษย์เงินเดือนนั้นเอง หลายๆ ท่านอาจจะสงสัยว่าตัวผมเองนั้นเป็นใครทำไมต้องมาอธิบายเกี่ยวกับตัวเองมากมายขนาดนี้เป็นบุคคลพิเศษหรือป่าว จริงๆ แล้วผมก็เป็นคนธรรมดาที่มีเรื่องผ่านเข้ามาชีวิตหลากหลายรูปแบบและอยากจะมาแบ่งปันสาระที่ผมได้เผชิญอยู่เพราะเชื่อว่าหลายๆ ท่านอาจจะเจอเรื่องแบบผมที่กำลังจะนำมาเล่าขานให้พวกท่านได้รับฟังว่าผมได้ผ่านอะไรมาบ้างทั้งดีและร้ายเพื่อเตือนสติให้ผู้คนได้เดินทางที่ถูกต้องไม่ต้องเดินทางผิดๆ อย่างตัวผมเองหวังว่าประสบการณ์ของผมนั้นจะชี้ทางสว่างให้กับคนที่กำลังเลือกทางผิดๆ กันอยู่นะครับ    


ช่วงเดินผิดทางจนทำให้ตัวผมเป็นเช่นนี้

ohmotn lony

ในช่วงวัยเรียนของตัวผมนั้นเกเรอย่างมากไม่สนใจการเรียนและหนังสือเลยพูดได้ ว่าใช้ชีวิตแบบเลอะเทอะเลย หลายท่านอาจจะสงสัยว่าตัวผมนั้นเริ่มเกเรตั้งแต่ช่วงนั้นถ้าผมพูดไปคุณอาจจะ ตกใจเพราะเด็กขนาดนี้มีความคิดและกระทำก้าวร้าวแบบนี้ได้อย่างไรและดูมาจาก ไหนเพราะตัวผมนั้นเริ่มเกเรตั้งแต่เข้าเรียนชั้นประถม 1 อาจจะเป็นเพราะสังคมรอบข้างเพราะตัวผมนั้นได้ศึกษาอยู่ที่โรงเรียนประถมแห่ง หนึ่งในกรุงเทพมหานครซึ่งข้างโรงเรียนนั้นมีแต่คนติดยาเสพยากันเป็นว่าเล่น พูดได้ว่าย่านสลัมคงไม่ต้องพูดถึงนะครับว่าการใช้ชีวิตพวกเค้าเป็นอย่างไร ตัวผมนั้นเดินไปโรงเรียนทุกวันต้องผ่านซอยสลัมนี้และก็เรียนรู้ด้วยสายตาตน เองโดยที่ไม่ปรึกษาผู้ใหญ่จึงได้มีด้านไม่ดีเข้ามาในชีวิตตั้งแต่ตอนเด็กๆ และก็คิดว่าถูกเพราะในช่วงเด็กๆ ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งไหนถูกสิ่งไหนผิดเลยมีลูกหลานของหลายๆ ครอบครัวเผชิญปัญหาเหล่านี้อยู่การแก้ปัญหามีทางอยู่แต่อาจจะมีน้อยเพราะ เด็กในสังคมสมัยนี้มักจะตามและเชื่อฟังเพื่อนฝูงมากกว่าฟังคำพูดของผู้ใหญ่ อย่างเช่นตัวผมเอง ชีวิตผมตอนสมัยประถมนั้นเกือบจะติดยาเสพติดด้วยแต่ติดที่ยังมีสติเตือนตัว เองอยู่เพราะตัวผมนั้นได้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ยุ่งกับยาเสพติดจึงไม่เคย ได้สัมผัสอย่างไรก็ตามทุกอย่างที่ผมได้เจอมานั้นไม่ใช่เรื่องดีเพียงแต่ไม่ ยุ่งแค่เรื่องยาเสพติดเท่านั้น โดยช่วงที่ตัวผมนั้นเกเรมากๆ คือช่วงในที่ศึกษาอยู่ชั้นมัธยม 1-3 ซึ่งในช่วงนี้จะมีเรื่องทะเลอะวิวาทเข้ามาในชีวิตไม่ว่าจะไปในสถานที่ไหนคน รอบข้างก็กลัวไปหมดเพราะว่าเค้ากลัวลูกหลงถือว่าเป็นการกระทำที่สังคมส่วน ใหญ่ไม่ยอมรับเลยทีเดียวเพียงแค่แต่ก่อนทะเลอะวิวาทโดยที่ไร้อาวุธแต่ถ้า เทียบกันปัจจุบันแล้วถ้าผมเกิดในช่วงนี้แล้วทำตัวเหมือนแต่ก่อนก็คงจะรอดยาก และคงทำให้พ่อแม่เสียใจอย่างมากเพราะกว่าเค้าจะเลี้ยงเรามาให้โตขนาดนี้แล้ว เรามาทำตัวและยังตายอย่างไร้ค่าอีกด้วยถ้าในมุมมองผู้ใหญ่เค้าจะมองการกระทำ ของวัยรุ่นอย่างตัวผมเป็นเรื่องไร้สาระเพราะผมได้มายืนในจุดๆ ที่ผู้ใหญ่ได้มองในหมู่วัยรุ่นแล้วจึงได้เข้าใจความคิดผู้ใหญ่ที่ด่าว่าตัว ผมตอนยังเป็นเด็กแต่วัยรุ่นมักจะชอบประชดประชันเหมือนว่ายิ่งโดนด่ายิ่งทำ หนักกว่าเดิมอะไรประมาณนี้เชื่อผมเถอะครับไม่มีอะไรดีขึ้นยิ่งทำตัวเองให้ แย่ลงอีกด้วยเพราะตัวผมเองนั้นเคยได้เดินเส้นทางที่มืดมัวมาก่อนและก็ได้คำ สอนจากผู้ใหญ่ที่เป็นพ่อแม่ของตัวผมเอง ยิ่งคุณรับฟังคำสอนจากพ่อแม่ได้เร็วเท่าไหร่ชีวิตคุณก็จะจะเจอเปลี่ยนเร็ว ขึ้น ตัวผมได้ฟังคำสอนจากพ่อแม่แล้วตั้งใจเรียนให้จบและวันหนึ่งผมก็ทำได้สำเร็จ สิ่งที่ผมเผชิญอยู่ปัจจุบันนี้กับอดีตอย่างกะคนละคนกันเลยเพราะผมทิ้งชีวิต ที่เคยเลวร้ายไว้ข้างหลังแล้วเดินต่อไปข้างหน้า ผมมีคำอยู่คำหนึ่งที่เตือนสติผมจนถึงวันนี้คือ “เดินถอยหลังจะจมอยู่กับอดีตแต่ถ้าเดินต่อไปข้างหน้าอนาคตที่ดีมักจะรอเรา อยู่ข้างหน้าเสมอ”


หลังจากชีวิตได้มืดมานานก็ได้เห็นทางสว่าง

success tile

ในปัจจุบันนี้ผมได้ทำงานดีๆ มีเงินใช้ซึ่งเหมือนได้เกิดใหม่เพราะชีวิตไม่เหมือนเดิมสักอย่างผมได้ใช้ ชีวิตคนทำงานปกติตื่นไปทำงานเลิกงานก็กลับบ้านหรืออาจจะเที่ยวสรรสันต์กับ พวกเพื่อนๆ ที่ทำงานเป็นบางครั้งกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ชีวิตผมก็ผ่านเรื่องราวที่หลายๆ คนอาจจะไม่เคยเจอมามากล้วนแล้วมีเรื่องดีเพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น สำหรับท่านไหนที่กำลังเดินทางผิดๆ อยู่แล้วไม่มีทางออกลองเข้ามาอ่านกันดูครับแล้วคุณจะรู้ว่าการทำตัวแย่ๆ สุดท้ายแล้วคุณจะไม่เหลืออะไรเลยถ้าไม่คิดจะสร้างแต่ถ้าคุณคิดได้แล้วเลิกทำ ตัวแย่ๆ สิ่งดีๆ จะอยู่รอบตัวคุณผู้คนจะรักมากกว่าเกียจ สุดท้ายแล้วถ้ามีคนอ่านแล้วชอบผมจะนำปะสบการณ์ของตัวผมเองมาแชร์ให้ใหม่นะ ครับ


หลังจากที่ชีวิตผมเปลี่ยนแปลงไปทางที่ดี

sesion

ผมได้เจอผู้คนมากมายที่เข้ามาคุยกับผมหลังจากที่ชีวิตผมนั้นก้าวสู่วัยทำงานแน่นอนความอิสระของผมก็คงไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วจะทำอะไรก็ต้องนึกถึงหน้าที่การงานเพราะชีวิตผมในตอนนี้ยังเป็นวัยรุ่นอยู่มักจะมีอาการเบื่อๆ หรือความขี้เกียจอยู่เยอะแต่ก็คงไม่เป็นเพราะชีวิตอย่างผมเชื่อได้ว่าหลายๆ คนก็คงไม่ต่างกับผมสักเท่าไหร่แต่เค้าก็เปลี่ยนแปลงชีวิตของเค้าได้ผมคิดแบบนี้จึงทำให้ผมอดทนแล้วก้าวสู่อนาคตที่สดใสกว่าและจะไม่มีวันย้อนหันหลังกลับไปมองในสิ่งที่เลวร้ายแล้วเคยได้ผ่านมาเพราะชีวิตเหล่านั้นผมทำไปเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้นแต่ในตอนนี้ผมได้มีความคิดใหม่ๆ และเจอสังคมใหม่ๆ มากมายได้คุยและทักทายกับผู้คนที่ผมพึ่งเคยได้เจอทำให้ผมคิดว่าทำไมเราไม่คิดให้เร็วกว่านี้เพราะผู้คนเหล่านี้มักจะเป็นคนดีและจิตใจดีไม่เหมือนเพื่อนฝูงที่ผมได้ผ่านมาเพราะมักจะหาแต่สิ่งไม่ดีทำกันไม่เคยมีอะไรดีๆ ที่เคยทำมาเลยและชีวิตผมจึงเดินหน้าต่อเรื่อยๆ และจะทำชีวิตให้ดีกว่าเดิมและจะทำแต่เรื่องดีๆ ให้คนที่เคยดูถูกผมในอดีตรู้ว่าตัวผมเองนั้นก็สามารถทำดีได้เช่นกัน


ชีวิตช่วงตกต่ำของผมเอง

love-live

ผมได้ก้าวสู่ชีวิตที่ดีขึ้นและได้ทำงานเหมือนคนใช้ชีวิตปกติแต่ก็มีช่วงที่ชีวิตของผมนั้นตกต่ำอย่างมากเพราะการที่ผมนั้นไม่รู้จักใช้เงินเมื่อเงินเดือนออกก็ไปเที่ยวตามภาษาวัยรุ่นแต่การที่ผมไปเที่ยวนั้นผมไม่รู้จักลิมิตจึงทำให้ผมใช้เงินอย่างไม่คิดเพียงต้นเดือนเท่านั้นผมก็ใช้เงินในส่วนที่ได้มาเกือบหมดเพราะผมไม่เคยใช้ชีวิตมนุษย์เงินเดือนจึงไม่รู้ว่าต้องใช้เงินอย่างประหยัดมีเดือนนึงเราใช้กินเท่าไหร่และมีค่าใช้จ่ายอะไรบ้างเราสามารถที่จะใช้เงินส่วนตัวได้เท่าไหร่ในส่วนของตรงนี้ไม่เคยอยู่ในสมองของผมเลยใครชวนไปไหนผมก็ไปเมื่อออกไปข้างนอกแล้วอย่างที่รู้กันก็ต้องใช้เงินถูกมั้ยครับ เมื่อเงินติดลบผมก็ต้องไปยืมเงินคนอื่นทำให้เป็นหนี้สินเมื่อยืมแล้วก็เคยชินจนได้ยืมอยู่พักนึงเมื่อถึงเวลาเค้ามาทวงดันไม่มีเงินคืนให้เค้าจึงทำให้ผมสู้หน้าคนๆ นึงไม่ได้เลยและทำให้ผมคิดว่าเราจะหาเงินในส่วนที่เรายืมไปนั้นมาคืนให้เค้าได้อย่างไร เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นสักพักทำให้ผมอึดอัดอย่างมากและผมก็เครียดอย่างมากจึงหาทางออกด้วยการใช้เงินอย่างประหยัดแล้วค่อยๆ ทยอยคืนเค้าจนหมดทำให้ผมรู้สึกโล่งใจอย่างมากผมได้สลัดความเครียดได้ออกจากตัวผมจนหมดและบทเรื่องครั้งนี้ทำให้ผมจำอย่างมากและคงไม่ทำอะไรแบบนี้กะใครแล้วเพราะพึ่งรู้ว่าการยืมเงินแล้วไม่มีคืนนั้นมันจะเครียดขนาดนี้และทำให้ผมใช้เงินอย่างประหยัดมาตลอดเพราะผมกลัวจะลำบากเหมือนเรื่องเล่าที่ผ่านมาและไม่อยากจะตกต่ำเหมือนอย่างแต่ก่อนแล้วจึงทำให้ชีวิตตนเองให้ดีขึ้นอยู่ตลอดนั้นเอง


หลังจากที่ได้ผ่านเรื่องราวมามากมายในปัจจุบันนี้มาดูกันเลย

genny

ชีวิตของผมได้เปลี่ยนไปทางที่ดีกว่าเดิมและเรื่องเที่ยวนั้นก็น้อยลงอย่างมากเพราะผมได้มีความคิดมากกว่าเก่าจากประสบการณ์ที่ผ่านมานั้นทำให้ผมได้มีเรื่องคิดมากขึ้นและได้เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นอีกด้วย สิ่งที่ผมนำมาเขียนแชร์ประสบการณ์ที่ผมได้ผ่านมานั้นเพื่อเตือนใจสำหรับวัยรุ่นที่กำลังเดินทางผิดอยู่นั้นเองอย่างตัวผมนั้นเคยทำแบบนั้นทุกวันนี้ผมได้ก้าวมาอีกฝั่งของชีวิตเพราะอีกด้านนึงคือสิ่งไม่ดีผมจึงได้ก้าวไปในด้านที่ดีเพื่ออนาคตของตัวผมเองและคนรอบข้างที่เป็นห่วงเราอยู่เมื่อเราทำตัวดีขึ้นเชื่อได้ว่าคนที่เป็นห่วงเราอย่างพ่อแม่นั้นจะได้หมดห่วงแถมยังเป็นเรื่องดีสำหรับชีวิตของเราด้วย ในปัจจุบันนี้ตัวผมนั้นได้เป็นแบบอย่างให้คนต่อหลายคนแถมยังมีวัยรุ่นมาปรึกษาชีวิตอีกด้วยเชื่อหรือป่าวครับว่าคนที่เคยทำเลวมากอย่างผมจะมานั่งให้คำปรึกษาวัยรุ่นในวันนี้หากคุณเดินในทางที่สว่างรับรองว่าอนาคตไม่ลำบากแน่นอน


ชีวิตมีความสุขได้เมื่อทำในสิ่งที่ถูกต้อง

acctr

มาดูชีวิตของผมกันเลยดีกว่าครับว่าเมื่อก่อนกับปัจจุบันนี้แตกต่างกันอย่างมากแต่ก่อนผมมีความสุขก็จริงแต่ไร้อนาคตแต่ทุกวันนี้ผมทั้งมีความสุขแล้วอนาคตเลยครับ หากคุณอ่านบทเขียนของผมแล้วคุณจะรู้ว่าแต่ก่อนนั้นผมได้ทำเลวอะไรมาบ้างให้เล่าก็คงยาวหากอ่านแล้วคุณจะรู้ว่าชีวิตของผมนั้นเปลี่ยนแปลงไปมากขนาดไหนซึ่งคนรอบข้างผมทุกวันนี้ยังไม่เชื่อว่าเป็นตัวผมเลยเพราะผมนั้นเลิกนิสัยแบบเก่าไปหมดเลยตั้งแต่ได้เปลี่ยนตัวใหม่และทำตัวให้ดีขึ้น ในปัจจุบันนี้คนขอบตัวผมมักจะเป็นคนดีส่วนใหญ่ผมจึงได้สังคมที่ดีและดูดีในสายตาผู้อื่นต่างจากแต่ก่อนที่ไปไหนก็มีแต่คนกลัวว่าจะสร้างแต่ความเดือดร้อน แต่ตอนนี้เดินไปไหนก็มีแต่คนยิ้มให้และทักทายซึ่งผมสบายใจอย่างมากที่สังคมยอมรับตัวผมแล้วไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้ จึงอยากให้ดูเป็นตัวอย่างว่าการทำตัวไม่ดีทำแต่เรื่องเลวๆ กับเปลี่ยนแปลงตนเองจนเป็นคนดีนั้นแตกต่างกันมากแค่ไหน ผมเชื่อครับว่าเป็นเรื่องยากที่จะเปลี่ยนแปลงตนเองแต่คงไม่เกินความสามารถของคนเราหรอกครับหากไม่ลองก็ไม่รู้หรอกครับว่าทำได้หรือป่าวตัวผมเองก็ไม่เคยคิดว่าจะทำได้แต่ในที่สุดผมก็เปลี่ยนแปลงจนสังคมนั้นยอมรับตัวผมและผมก็มีหน้าที่การงานที่ดีไม่ต้องไปเดือดร้อนพ่อแม่อีกต่อไปแถมยังมีเงินซื้อของให้พ่อแม่อีกด้วยในสายตาคนส่วนใหญ่มองผมว่าดีจนลืมอดีตตัวตนของผมเลยเพราะฉะนั้นผมจึงอยากจะเป็นตัวอย่างในทางที่ไม่ดีเพราะตัวผมเองนั้นก็เคยเดินทางผิดเช่นเดียวกันแต่ผมคิดได้เร็วจึงแก้ไขทันแต่การเปลี่ยนตัวนั้นไม่มีคำว่าสายเกินไปครับ ทุกวันนี้ผมเจอคู่ที่ดีพร้อมที่จะสร้างครอบครัวไปด้วยกันผมประสบความสำเร็จอย่างมากในชีวิตเพราะชีวิตของผมนั้นไม่ต้องการอะไรแล้วมีงานทำและก็คู่ชีวิตทรัพย์สินอีกมากมายที่สร้างด้วยตนเอง หากคุณอยากมีความสุขเช่นเดียวกับผมเชื่อสิเปลี่ยนตัวเองแล้วคุณจะเจอทางสว่างแน่นอน