love-live

ผมได้ก้าวสู่ชีวิตที่ดีขึ้นและได้ทำงานเหมือนคนใช้ชีวิตปกติแต่ก็มีช่วงที่ชีวิตของผมนั้นตกต่ำอย่างมากเพราะการที่ผมนั้นไม่รู้จักใช้เงินเมื่อเงินเดือนออกก็ไปเที่ยวตามภาษาวัยรุ่นแต่การที่ผมไปเที่ยวนั้นผมไม่รู้จักลิมิตจึงทำให้ผมใช้เงินอย่างไม่คิดเพียงต้นเดือนเท่านั้นผมก็ใช้เงินในส่วนที่ได้มาเกือบหมดเพราะผมไม่เคยใช้ชีวิตมนุษย์เงินเดือนจึงไม่รู้ว่าต้องใช้เงินอย่างประหยัดมีเดือนนึงเราใช้กินเท่าไหร่และมีค่าใช้จ่ายอะไรบ้างเราสามารถที่จะใช้เงินส่วนตัวได้เท่าไหร่ในส่วนของตรงนี้ไม่เคยอยู่ในสมองของผมเลยใครชวนไปไหนผมก็ไปเมื่อออกไปข้างนอกแล้วอย่างที่รู้กันก็ต้องใช้เงินถูกมั้ยครับ เมื่อเงินติดลบผมก็ต้องไปยืมเงินคนอื่นทำให้เป็นหนี้สินเมื่อยืมแล้วก็เคยชินจนได้ยืมอยู่พักนึงเมื่อถึงเวลาเค้ามาทวงดันไม่มีเงินคืนให้เค้าจึงทำให้ผมสู้หน้าคนๆ นึงไม่ได้เลยและทำให้ผมคิดว่าเราจะหาเงินในส่วนที่เรายืมไปนั้นมาคืนให้เค้าได้อย่างไร เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้นสักพักทำให้ผมอึดอัดอย่างมากและผมก็เครียดอย่างมากจึงหาทางออกด้วยการใช้เงินอย่างประหยัดแล้วค่อยๆ ทยอยคืนเค้าจนหมดทำให้ผมรู้สึกโล่งใจอย่างมากผมได้สลัดความเครียดได้ออกจากตัวผมจนหมดและบทเรื่องครั้งนี้ทำให้ผมจำอย่างมากและคงไม่ทำอะไรแบบนี้กะใครแล้วเพราะพึ่งรู้ว่าการยืมเงินแล้วไม่มีคืนนั้นมันจะเครียดขนาดนี้และทำให้ผมใช้เงินอย่างประหยัดมาตลอดเพราะผมกลัวจะลำบากเหมือนเรื่องเล่าที่ผ่านมาและไม่อยากจะตกต่ำเหมือนอย่างแต่ก่อนแล้วจึงทำให้ชีวิตตนเองให้ดีขึ้นอยู่ตลอดนั้นเอง